Përshëndetje! Unë jam Peter Joseph dhe mirësevini në: "3 Pyetje - Çfarë sugjeroni ju?"
Ky ushtrim mendimi ka për qëllim
orientimin e njeriut mesatar të shqetësuar për problemet globale
si dhe të atyre që janë konfuzë rreth
apo edhe kundër Lëvizjes Zeitgeist.
Unë do të parashtroj tri pyetje kryesore këtu.
Nëse nuk jeni dakord me përgjigjet që unë jap
ose ndoshta me premisën e pyetjeve në vetvete,
ju inkurajoj të përgjigjeni me një zgjidhje alternative apo një kundërargument.
Nëse vendosni ta bëni këtë, thjesht sigurohuni që të keni
shqyrtuar burimet e listuara dhe të jeni të përqendruar.
Sërish, bëhet fjalë për tri pyetje, kaq.
Tani, para se të filloj, termi "ekonomi tregu"
do të përdoret kudo këtu.
Meqenëse njerëzit përhumben shpejt në semantikën se çfarë
është apo çfarë nuk është "kapitalizmi" apo tregu i lirë,
do të përcaktoj përmbajtjen, duke kaluar çdo lloj hutimi semantik.
Kur përdor termin "ekonomi tregu", thjesht po i drejtohem
vetive kryesore që ndahen nga çdo variacion i sistemit të tregut të madh
sot në botë.
Këtu nevojiten vetëm tre karakteristika bazë.
E 1-ra sigurimi i të ardhurave.
E tërë ekonomia globale bazohet në punësim;
kështu njerëzit fitojnë para' për të mbijetuar
dhe i harxhojnë prapë në sistem, duke vazhduar kështu.
E 2-ta është se të gjitha burimet, të mirat dhe shërbimet mbajnë vlerën e pronës
së transferuar me anë të shkëmbimit të parasë.
Mjaftë e qartë.
Çdo gjë blihet dhe shitet duke përdorur paranë
të ndërmjetësuar nga vetë tregu.
Së 3-ti, strategjia e përgjithshme nxitëse bazohet mbi ofertën dhe kërkesën
qoftë person me person apo institucion me institucion
e gjitha e orientuar rreth interesit për
(a) të kursyer para' mbi prodhimin dhe
(b) të rritur fitimet mbi shitjet përfundimtare.
Sërish, kjo është baza logjike e lojës së pranishme në treg.
Kjo është: e thjeshtë dhe këto karakteristika janë universale
për të gjitha funksionet e ekonomisë në botë sot.
Kështu mbi Pyetjen 1:
"Ekonomia e tregut kërkon konsum me qëllim ruajtjen
e kërkesës për punësim dhe nevojën e rritjes ekonomike,
ka një nxitje strukturore për të ulur përdorimin e burimeve,
humbjen e biodiversitetit, pasojat e ndotjes globale
dhe të ndihmojë nevojën gjithnjë në rritje për
përmirësimin e qëndrueshmërisë ekologjike në botë sot?"
Mekanizmi themelor i tregut është lëvizja e parasë.
Njësoj si pedalja e gazit në një makinë
nëse qarkullimi i parasë bie, kjo do të thotë se kërkesa dhe xhiroja bien
dhe efekti mesatar është humbja e vendeve të punës,
humbja e të ardhurave dhe rënia e rritjes ekonomike.
Prandaj, konsumi është karburanti i sistemit të tregut
sa më shumë konsum, më e "shëndetshme" ekonomia.
Gjithsesi, kjo domosdoshmëri për konsum konstant dhe ciklik
është në kundërshtim të plotë me atë që është nevoja bazë e
mbijetesës afatgjate të qenieve njerëzore.
A nuk do ishte i përgjegjshëm përfundimi se
qëllimi i çdo ekonomie të qëndrueshme
është jo vetëm plotësimi i nevojave të popullsisë, por ta bëjë këtë
në mënyrën më strategjike, efikase dhe konservative të mundshme?
Por, tregu ende nxit sjellje krejt të kundërta
për shkak të nevojës për qarkullim të vazhdueshëm.
Në fakt, e gjithë baza e tregut mund të përmblidhet në një paradoks:
"Tregu justifikon ekzistencën e tij nga njohja e mungesës
por, për shkak të mekanikës së tij strukturore
në të vërtetë nxit dhe shpërblen konsumin e pafund."
Nëse kjo ju huton, mund të ndodhë sepse
kjo kontradiktë mbeti disi e fshehur në të kaluarën.
Dyqind vjet më parë, mjetet tona teknike ishin primitive
dhe ideja e të qenit në gjendje të prodhosh aq shpejt sa tani,
duke pasur qasje tek burimet sipas dëshirës, ishte një ëndërr me sy hapur.
Ne thjesht nuk kishim efikasitetin teknologjik në atë kohë.
Për shembull 300 vjet më parë një këpucar mund të prodhonte
disa palë këpucë të cilësisë së lartë në ditë.
Sot një fabrikë këpucësh e automatizuar mund të prodhojë
një palë çdo 30 sekonda ose rreth 4000 palë në ditë.
Ndaj, niveli i efikasitetit të prodhimit është rritur katërcipërisht
saqë nuk e kemi më problem kapërcimin e "mungesës së mjeteve".
Problemi tani është t'i mbash njerëzit duke konsumuar.
Gjithsesi, nëse po pyesni pse, në vazhdën e këtij produktiviteti të madh,
ka ende miliarda njerëz që kanë mungesa të mallrave bazë
që është rezultat i një mekanizmi ndryshe të tregut
të cilin do ta përmendin në pyetjen 3:
pashmangshmëria e tregut gjeneron varfërinë dhe pabarazinë.
Gjithsesi, duke u kthyer tek çështja:
Ekonomia moderne nuk është më e bazuar në mungesë në këtë nivel,
është e bazuar në konsum
pasi ka nevojë për nivele të larta xhiroje për të mbajtur njerëzit në punë dhe të jetë në rritje.
Padyshim efekti anësor i gjithë kësaj është
përshpejtimi i shterimit të burimeve
si dhe humbja e biodiversitetit dhe destabilizimi i ndotjes.
Sot, ka studime të panumërta vërtetuese që konfirmojnë
sesi bota po rrit pamjaftueshmërinë për të plotësuar
nevojat e popullsisë në të ardhmen.
Disa vlerësime thonë se do na duhen 27 Planete më shumë
deri në 2050 për të plotësuar kërkesën, për shembull.
Shfrenimi, humbjet e rënda të biodiversitetit
jo vetëm pengojnë funksionet bazë
por është fakt se gati të gjithë sistemet mbështetëse janë në rënie
ku 50% e natyrës së egër është shkatërruar vetëm 40 vitet e fundit.
Sa i përket ndotjes, këto çështje vetëm sa përshpejtojnë
- e ujit dhe atmosferës -
krijimin e destabilizmit të pamasë dhe dëmtimit të vazhdueshëm të mjedisit
dhe të rezultateve negative të shëndetit publik. Dhe mos harro,
siç shpjegohet gjatë në materialet e Lëvizjes Zeitgeist,
këto probleme nuk janë të pandryshueshme.
Mund të rregullohen, nëse një riorientim ekonomik dhe industrial
do të arrihej jashtë ekonomisë së tregut.
Megjithatë, këto specifika nuk janë subjekti i kësaj eseje.
Për më shumë informacion ju lutem lexoni online falas librin:
"The Zeitgeist Movement Defined".
Tani, si një pikë përfundimtare e provave, një rishikim i shpejtë
i tentativave të fundit historike për ndalimin e konsumit të tepruar,
humbja ngadalë e biodiversitetit dhe ulja e ndotjes, janë arritur
në fakt me një mentalitet pengues nga komuniteti i biznesit.
Sigurisht, nuk ka asnjë mister në këtë prirje
sepse fakti është: të veprosh në mënyrë konservative
vërtetë efikase dhe të qëndrueshme është krejt e kundërta
e asaj se çfarë kërkon tregu për funksionimin afatgjatë
të mbajtjes së kësaj makinerie fitimi në punë.
Për shembull: Agjensia Amerikane e Mbrojtjes së Mjedisit
është sulmuar vazhdimisht nga interesa të shqetësuara për
një humbje të të ardhurave dhe të rritjes.
Vetëm muajin e fundit Wall Street Journal kishte kryetitull
"EPA-ja Kërcënimi i Fundit i Rritjes Ekonomike."
duke sulmuar EPA për interesat e saj në përmirësimin e standardeve cilësore të ajrit.
Ata kanë të drejtë! Nëse EPA do të eci përpara
do të humbim shumë punë dhe miliarda dollarë.
Kjo është thjesht ajo që ndodh kur reduktimi i humbjeve, efikasiteti teknik
dhe ruajtja aplikohen tek ky sistem.
Nëse dëshironi një shembull më të thellë
shikoni se çfarë janë duke bërë kombet e zhvilluara
ndërsa luftojnë për të rritur ekonominë dhe standardin e tyre të jetesës.
Çdo gjë është bërë në kurriz të mjedisit.
Këmbëngulja e Kinës për industrializim masiv dhe rritje është lejuar
nga mbajtja e standardeve të ulëta mjedisore
dhe tani ka 16 prej qyteteve më të ndotura të botës.
Sërish nëse shihni me kujdes, gjithë shtetet e zhvilluara po bëjnë të njëjtën gjë.
Ata thjesht nuk mund të përballojnë metodat "e gjelbra" industriale në këtë pikë.
Për sa i përket tejkalimit të burimeve dhe humbjes së biodiversitetit,
ndoshta përshkrimi më i qartë i kësaj përplasjeje u bë
në vitin 2010 në raportin e Konventës së Diversitetit Biologjik.
Në 2002, 192 vende u mblodhën dhe ranë dakord të ngadalësojnë humbjen e biodiversitetit
për t'u rikthyer 8 vite më vonë tërësisht të mundur me deklaratën:
"Asnjë nga 21 nën objektivat që shoqërojnë objektivin e përgjithshëm
për të reduktuar ndjeshëm normën e humbjes së biodiversitetit nga 2010
padyshim nuk mund të thuhet se është arritur globalisht.
Veprimet për të promovuar biodiversitetin
marrin një pjesë të vogël të "fondeve" krahasuar me
infrastrukturën dhe zhvillimet industriale...
Për më tepër, rëndësia e biodiversitetit shpesh injorohet
kur projektohen zhvillime të tilla...
Shumica e skenarëve të së ardhmes projektojnë nivele të larta të zhdukjes
dhe të humbjes së habitatit gjatë këtij shekulli."
Sigurisht, përse duhet të presim ndonjë gjë tjetër?
Ekonomia jonë nuk ka asnjë nxitje strukturore për t'u rregulluar;
nuk ka asnjë shpërblim të drejtëpërdrejtë të tregut për të ruajtur burimet,
habitatet apo të ulë konsumin në përgjithësi.
Dihet vetëm është se njerëzit duhet të vazhdojnë të blejnë gjëra
dhe sa më shumë blejnë, më mirë supozohet të jetë çdo gjë.
Duke u kthyer tek çështja, ju pyes përsëri:
"Duke qenë se ekonomia e tregut kërkon konsum me qëllim vazhdimin
e kërkesës për punësim dhe rritjen e mëtejshme ekonomike sipas nevojës,
a ekziston një nxitje strukturore për uljen e përdorimit të burimeve,
humbjes së biodiversitetit, treguesve të ndotjes globale
dhe kështu të ndihmojë gjithnjë nevojën e rritjes për
përmirësimin e mirëmbajtjes ekologjike në botë sot?"
Përgjigja është "Jo".
Aty ekziston vetëm nxitja e jashtme
- që do të thotë protesta e qytetarëve të shqetësuar,
që kërkojnë këtë apo atë ndryshim -
që në të vërtetë, nuk do të arrijë asgjë në rrugëtimin e gjatë.
Pse? Sepse ajo shkon kundër premisave më themelore
të funksionimit të vetë tregut.
E vetmja zgjidhje e vërtetë është kapërcimi i krisjes strukturore,
jo duke luftuar legjislaconin, por duke ndyshuar sistemin.
Për të bërë këtë, duhet të zëvendësojmë modelin aktual ekonomik
me një që strukturalisht nxit dhe shpërblen konservimin,
efikasitetin e vërtetë teknik dhe qëndrueshmërinë e plotë.
Një shënim i fundit, tani është më e sigurt të projektojmë
për arsye të shkatërrimit të habitatit, humbjes së biodiversitetit,
tejkalimit të burimeve dhe ndotjes CO2,
ne po hyjmë në një periudhë që quhet
"Zhdukja e 6-të e Madhe" në Tokë.
Ndaj nëse gjërat nuk ndryshojnë me shpejtësi, brezi tjetër
do të jetë një nga më të vuajturit dhe të çrregulluarit.
Pyetja 2:
"Në një sistem ekonomik ku kompanitë kërkojnë të ulin koston e prodhimit
në mënyrë që të rrisin fitimet dhe të mbeten konkurruese ndaj prodhuesve të tjerë,
çfarë nxitje strukturore ekziston për të mbajtur njerëzit të punësuar,
në prag të zhvillimit teknologjik, ku shumica e vendeve të punës
mund të kryhen shumë më lirë dhe më efektivisht nga makineritë e automatizuara?
Mbrojtja e afatgjatë e atyre që pretendojnë se nuk ka problem
të zëvendësosh punën njerëzore me makineri
është sepse risitë teknologjike thjesht do të ekuilibrojnë çdo gjë
duke krijuar kështu punë të reja për njerëzit,
duke tërhequr këdo që do të zëvendësohet i pari.
Ndërkohë, kjo perspektivë mund të duket e besueshme
duke qenë se fillimi i ndryshimit teknologjik ishte i ngadaltë,
përparimi gjithnjë eksponencial i potencialit automatizues
tani po lë pas krijimin e roleve të reja, eksluzivisht rolet e punës së njeriut.
Ashtu si tregojnë dhe prirjet
është thjesht çështje kohe para se të bëhet më i efektshëm në kosto,
i besueshëm dhe produktiv, në të gjitha fushat e mëdha ekonomike të automatizitmit.
Së pari, le të shqyrtojmë potencialin. Sot ekzistojnë shumë
studime vërtetuese që tregojnë kapacitetin e automatizimit
duke përfshirë konkluzionin se tani
më shumë se gjysma e vendeve të punës në botë mund të mekanizohen.
Së dyti, duhet të shqyrtojmë
(A) tendencat e lëvizjeve të punësimit nga industria
(B) rritjen tronditëse të produktivitetit të lidhur me këtë
dhe (C) sa do ta ulë koston e punës së njeriut, automatizimi.
Si bazë për statistikat do të përdor ShBA, një prokurë nëse doni.
Sepse nëse kjo vlen për ShBA, duke patur parasysh gjendjen e përparuar teknologjike,
atëherë kjo vlen dhe për pjesën tjetër të botës
në kontekstin e prirjeve dhe potencialit.
Ndryshimet e Sektorit
Ekzistojnë tre sektorë kryesorë ekonomikë:
Bujqësisë, Industrial dhe i Shërbimit.
Më 1870, rreth 75% e Amerikanëve punonin në bujqësi,
ndërkohë që sot janë rreth 2%. Pse?
Epo, me siguri nuk ka qenë prej rënies së kërkesës bujqësore, apo jo?
Ndërkohë që importet ushqimore në ShBA janë rritur me 17%
kjo me siguri nuk ekuilibron rënien afro 98%
në sektorin përkatës të punësimit që prej 1870-ës.
Rritje nuk ka as importi i tekstileve për pëlhurat e jo vetëm.
Kjo rënie është tërësisht rezultat i automatizimit.
Ku shkuan vendet e punës? Sektori Industrial dhe i Shërbimit.
Punësimi industrial në ShBA arriti kulmin e tij rreth 1950-ës
duke rënë nga thuajse 40% në rreth 20%.
Pse? Epo, supozimi i përbashkët është se globalizimi
dhe punësimi në fabrika jashtë kufijve është shkaku.
Ndërsa për këtë mund të ketë afat të shkurtër dhe rëndësi rajonale
në shkallë globale. Në afat të gjatë, është krejtësisht e papërfillshme
siç ndodh tek të gjithë kombet, veçanërisht ato të zhvilluara,
po përjetojnë saktësisht të njëjtat tendenca.
Arsyeja është e njëjtë, si me bujqësinë:
aplikimi i teknologjisë po eliminon punën njerëzore.
Tani vijmë tek sektori i Shërbimit.
Sot ky sektor mbulon më shumë se 80% të punësimit. Ka qenë një zonë e sigurt
sepse kjo lloj pune është më pak e lodhshme
dhe kërkon më shumë përqendrimin dhe mendim.
Është më i vështirë dhe kërkues.
Deri në fund të shek. të 20-të ideja e "makinës që mendon"
dhe makineritë e përparuara që duhet të zëvendësonin variantin e punës njerëzore
dukej më tepër si një trillim.
Tani, ky sektor po kërcënohet shumë shpejt nga
përparimi në rritje i inteligjencës së programuar dhe robotikës.
Makineritë bankare, sistemet telefonike të automatizuara,
pikat e shitjes së kioskave, procesi i programeve për software e përgjithshme,
restorantet e automatizuara dhe transporti i automatizuar-...
Po ta mendoni, dikush po punon për t'i automatizuar.
Njësoj si bujqësia dhe sektori industrial
përdorimi i automatizimit po siguron gjithashtu: (a) produktivitet më të lartë
dhe (b) kosto të ulëta për bizneset.
Statistikat e tendencave e vërtetojnë padyshim këtë.
(a) Produktiviteti: Punësimi njerëzor tani është e kundërta
e produktivitetin në shumë raste,
që do të thotë se në të gjitha rastet e automatizimit
ai jo vetëm eliminon punësimin, por në fakt rrit efikasitetin e prodhimit.
Kjo është një tabelë shembulli klasik për prodhimin.
Viza blu tregon rritjen e prodhimit dhe viza e kuqe
është punësimi njerëzor. Ky është një diversion..
(b) Sa i përket uljes së kostos, ajo që duhet të kuptohet
është se të gjitha risitë teknologjike
tani po bëhen të "bazuara në informacion".
Qoftë ky vërtetë programimi dixhital,
siç është programimi i drejtimit të një makine,
apo procesi i beftë i krijimit të vetë makinës.
Si është tendenca e zhvillimit teknologjik të bazuar në informacion
në shekullin e 21-të? Në rritje.
Dhe kjo nuk është vetëm në lidhje me përparimin e teknologjisë në vetvete
duke i bërë gjërat më të vogla, më të forta dhe më të fuqishme,
ajo ul gjithashtu nevojën për burime
dhe kostoja e teknologjisë në zhvillim bëhet më e lirë.
Si një shembull klasik
ja pse çipi i një cellulari të zakonshëm është mijëra herë
më i fuqishëm dhe më i lirë se superkompjuteri i 1970-ës.
Prandaj është thjesht çështje kohe
para se një numër i madh i paarritshëm mjetesh automatizuese,
si mendimi kibernetik i robotikës,
të mund të kryejnë praktikisht çdo rol bazë të njeriut
dhe bëhen kaq të leverdisshëm, sa mos automatizimi bëhet
një vendim i dëmshëm për biznesin.
Meqë ra fjala, nëse je një nga ata justifikuesit tekno-kapitalist
që thotë se kjo rënie e çmimit në kosto thjesht do të bëjë mallrat e konsumit
shumë të lirë dhe si pasojë do të kompensojë
humbjen e të ardhurave të gjeneruar nga përdorimi i automatizimit,
ju po vini re një funksion kritik të sistemit të tregut:
Tregu ka nevojë për mungesë që të funksionojë.
Bollëku nuk luan rol në mekanizmat e tregut.
Vetë struktura e fitimit nuk e sheh uljen e kostos
si një mjet që thjesht rrit leverdinë
e produktit përfundimtar në vetvete.
E bën atë, para së gjithash, për të rritur fitimet!
Arsyeja e vetme që shihni uljen e çmimit
është për shkak të konkurencës në industri,
çdo kompani punon për t'ia kaluar tjetrit mbi efikasitetin e kostos bazë
me metoda të njëjta.
Puna është se, pavarësisht sa të lira bëhen gjërat
në një pikë ku konsumi rezulton në rënie
prej numrit të njerëzve të papunë nga automatizimi
nuk do të pranojë asnjë shkallë leverdie që gjenerohet
nga krijimi i produkteve me kosto e ulët. Është e paevitueshme.
Dhe mos harroni - dhe kjo është vërtetë kritike - duhet vetëm 20-30%
papunësi që shoqëria të destabilizohet në trazira dhe dhunë.
Kjo është. Ndaj pyetja nuk është "a do të automatizojmë çdo gjë?"
Pyetja e vërtetë është: "Në çfarë pike efikasiteti i kostos së automatizimit
të aplikuar, do të krijojë "mjaftueshëm" papunësi
sa të shkaktojë destabilizim social dhe efekte negative të mëdha në rritjen ekonomike?
Ndaj unë pyes sërish:
"Në një sistem ekonomik ku kompanitë kërkojnë të kufizojnë koston të prodhimit
në mënyrë që edhe të rrisin fitimet
dhe të mbesin konkurues ndaj prodhuesve të tjerë,
çfarë nxitjesh strukturore ekzistojnë që të mbajnë njerëzit të punësuar
në lulëzimin e kushteve të reja teknologjike
ku shumica e punëve tani mund të kryhen shumë më lirë
dhe në mënyrë efektive nga automatizimi i makinerive?"
Përgjigja është se nuk ka asnjë nxitje të tillë,
të paktën jo strukturore. Mund të ekzistojë ndonjë nxitje e përgjithshme
duke i dhënë vetëdijes së përbashkët kuptimin që njerëzit kanë nevojë për vende pune
për funksionimin e ekonomisë së tregut.
Por kjo njohje nënkupton se punëdhënësit do të anashkalojnë koston e kursimit
dhe efikasitetin dhe teknologjinë që rrit sigurinë vetëm për t'i dhënë vende pune njerëzve.
Realiteti është se nëse një biznes duhet të zgjedhë midis njeriut dhe makinerisë
dhe makineria është më produktive dhe e leverdisshme
ata do të zgjedhin makinerinë, si logjikë tregu, gjithmonë.
Po mos ta bëjnë do të humbasin avantazhin konkurues,
sepse me siguri ndonjë nga konkurentët e pamëshirshëm do ta bënte këtë lëvizje.
Ndaj, e vetmja e vërtetë, zgjidhja logjike dhe e përgjegjshme në këtë skenar
është heqja e vetë sistemit "punësim për të ardhura"
prandaj eliminimi i tregut
krijon evoluimin e një lloji të ri ndërveprimi ekonomik.
Pyetja 3:
"Në një sistem ekonomik që në thelb krijon
ndarjen e klasave dhe mbi të gjitha pabarazinë
si munden efektet e "Dhunës së Strukturuar"
- një fenomen i njohur nga studiuesit e shëndetit publik,
që vret mbi 18 milion njerëz çdo vit,
duke gjeneruar një gamë të gjerë dëmesh sistematike si
çrregullime të sjelljes, emocionale dhe fizike -
të minimizohen apo madje të eliminohen si të tillë?"
Shumë sot flasin për tmerrin e vdekjes dhe vuajtjes së panevojshme
nga aksidentet dramatike të dhunës si sjellje psikopatie
tek gjenocidet historike, luftërat dhe mizori të tjera.
Këtu, mund të vërejmë një lloj relativizmi moral
në atë që merr prioritet nga shoqëria si më i dënueshëm
shpesh lë për të dëshiruar, njeriu kundër dhunës së sjelljes njerëzore
në vend që ta shohë më me objektivitet.
Statistikisht, nëse duam vërtetë të kuptojmë
gjetjen e shkaqeve më të njohur, të pranishëm dhe të panevojshëm të vdekjes
dhe vuajtjes në botë, duhet të gjejmë katalizatorin kryesor:
pabarazinë e klasave dhe statusin e ulët socio-ekonomik.
Pabarazia e klasave dhe statusi i ulët socio-ekonomik
mbizotëron mbi çdo lloj formë të dhunës dhe kërcënimi publik, sinqerisht.
Shkaku kryesor i vdekjeve në Planet
është varfëria relative dhe absolute. Pikë!
Çdo vit, njerëz sa ekuivalentja e dy holokaustëve
- rreth 20 milion njerëz - vriten
nga mungesa e efikasitetit në ekonominë e tregut
dhe paevitushmëria matematikore e tij që krijon një hendek në ndarjen e klasave
dhe rezulton me privimin njerëzor.
Këtu, ka dy lloje të privuari për të nënvizuar:
Absolute dhe Relative.
Privimi absolut është ai që miliarda njerëz aktualisht
po përjetojnë mosplotësimin e nevojave jetike bazë.
Ky lloj privimi është rreth mospërmbushjes së nevojave minimale fizike
dhe po ashtu të manifestimit të sëmundjeve dhe vdekjes së parakohëshme
për shkak të mungesës së burimeve dhe alternativave..
Privimi relativ ka të bëjë me çrregullime mendore, emocionale
dhe fizike, si rezultat i stresit që ekziston në nivelet
më të ulëta të shoqërisë me pasuri të çekuilibruar.
Për shembull: Studime të shumta
që krahasojnë të ardhurat publike nga njëri vend në tjetrin,
bazuar në nivelin e pabarazisë së atij shteti,
kanë arritur në konkluzionin se ata me sjellje dhune të ulët,
me kriminalitet të përgjithshëm më të ulët, vdekje foshnjore,
varësi nga droga, sëmundje të zemrës, kancere, obezitet,
presion të lartë gjaku, jetëgjatësi të ulët, depresion,
sëmundje mendore në përgjithësi dhe probleme të tjera të reduktuara,
gjithashtu kanë pabarazi më të ulët të pasurisë sipas krahasimit.
Duke i bashkuar këto dy forma privimi, Absolute dhe Relative,
përbëjnë atë që quhet "Dhuna e Strukturuar"
e cila është një lloj forme dhune sistematike,
që zakonisht nuk është ajo që shumë mendojnë, kur kemi
parasysh idenë e dhunës në përgjithësi.
Po e shpreh ndryshe: "Nëse vendos një armë në kokën tënde dhe të vras
të gjithë do të binim dakord se është një akt i drejtëpërdrejtë dhune me pasojë vdekjen.
Unë vendos të drejtoj një kompani që do të kursejë të holla duke hedhur
fshehurazi mbetje toksike në kanalin e ujësjellësit të qytetit tuaj
dhe pas tre vitesh një grup prej jush në qytet sëmuret me kancer
dhe vdes nga kjo ndotje! Mendoj se të gjithë do ishim dakord
që ky është gjithashtu një akt dhune me pasojë vdekjen
por më pak i drejtëpërdrejtë dhe më pak i qartë në qëllim. Njësoj
siç rezulton tashmë, njerëzit me statusin më të ulët socio-ekonomik
kanë më shumë gjasa të vdesin nga sëmundjet e zemrës sesa ata të klasave të larta.
Është një fakt i ditur se gjendja toksike ekziston tek të varfërit
në të dyja termat si absolute dhe relative,
manifeston këtë sëmundje, midis shumë të tjerave.
Ende, kur dikush vdes kështu,
rrallë ndonjë sjellë idenë e dhunës indirekte
apo më saktë: Dhunës të Strukturuar. Përse?
Sepse rezultati mbi popullatën mund të matet vetëm nga statistikat
dhe nuk arrihet konkluzioni vetëm me një rast.
Ndaj është kundër-intuitive me arsimimin tonë.
Por ende nuk ka dallim parimor
midis vrasjes nga një e shtënë arme në kokë
helmimit nga ndotja që bën një kompani
apo të vdesësh nga sëmundja e zemrës për shkak të reaksionit zinxhir
të vënë në lëvizje nga sistemi ekonomik:
një sistem që artificialisht krijon pabarazi dhe varfëri ekonomike
duke detyruar disa njerëz të jetojnë
në kushte toksike prej statusit të ulët socio-ekonomik.
Tani ju vutë re se unë përdora fjalën "artificiale"
sepse kjo varfëri nuk është e pashmangshme
apo disa ligje të pandryshueshme të shoqërisë njerëzore,
si të të gjuajnë me një armë nuk është e pashmangshme,
po ashtu dhe të ndotësh kanalin e ujësjellësit nuk është e pashmangshme.
Sistemi i klasave që qëndron sot është një prodhim i sistemit së tregut
dhe mund të eliminohet
bashkë me dy holokaustet që ndodhin çdo vit prej tij.
Ndoshta kjo nuk ka qenë kështu në të shkuarën
por padyshim është e vërtetë sot,
kur kemi aftësinë me teknologjinë moderne të krijojmë bollëk në nivel global.
Fakti është se statusi i ulët socio-ekonomik
është shkaku kryesor i vdekjeve Tokë.
Çfarë do të thotë kjo si vazhdim?
Nëse pabarazia ekonomike dhe varfëria e pashmangshme është teknikisht e panevojshme
dhe një rezultat strukturor i ekonomisë së tregut në vetvete,
kjo do të thotë se shkaku kryesor i vdekjeve në botë sot është tregu.
Duke u kthyer tek pyetja:
"Në një sistem ekonomik që në thelb krijon ndarje të klasave
dhe mbi të gjitha pabarazi, si munden efektet e "Dhunës Strukturore"
- një fenomen i njohur nga studiuesit e shëndetit publik
që vret mbi 18 milion njerëz çdo vit,
duke gjeneruar një gamë të gjerë dëmesh sistematike si
çrregullime të sjelljes, emocionale dhe fizike -
të minimizohet apo edhe të eliminohet si i tillë?"
Përgjigja është, se nuk mund të eliminohet.
Është efekt i pjesës përbërëse të sistemit dhe sa më gjatë do jetë tregu
më shumë holokauste do të ndodhin.
Do të shohim 3 apo 4 holokauste në vit me kalimin e kohës
meqë rritja ekstreme e pabarazisë ekonomike
dhe statistikat nuk tregojnë aspak shenja ngadalësimi.
Për sa kohë minimizohet,
po, besoj se një lloj shpërndarje e pasurisë mund të arrihet
por efekti do të jetë minimal pasi ka ende pak për të drejtuar
burimin e vërtetë strukturor të problemit.
Kjo do të jetë vetëm një pjesë.
Pa përmendur, çuditë që u ndodhin të gjithëve janë thellësisht të pamundura
si çdo veprim i tillë i drejtëpërdrejtë do të ishte një shkelje
e vetë natyrës së teorisë së tregut të lirë, apo jo?
Gjë që supozon se veprimi i tregut në vetvete është vetë-rregullues
dhe çdo lloj imponimi nga shteti është i gabuar.
Meqë ra fjala, nëse jeni një nga ata njerëzit që thonë
se ne nuk kemi treg të lirë sot
dhe kemi detyrime shtetërore apo kapitalizëm
ju lutem shikoni leksionin tim
“Origins and Adaptations Part II” nga University of Toronto në 2014
bashkë me leksionin e Berlinit "Economic Calculation in a NLRBE" in 2013
ku i rendis këto marrëzi të detajuara.
Kemi vetëm një treg vërtetë të lirë në kuptimin e saktë të këtyre termave,
që do të thotë të kesh lirinë për të konkuruar
dhe të kufizosh lirinë e të tjerëve në këtë proces.
Këtu do ta mbyll.
Këto tri pyetje janë sfida që kam për ju.
Çdo pyetje paraqet një sfidë për bazën e vërtetë të sistemit të tregut në vetvete
dhe nëse kushdo nga ju mund t'i përgjigjet këtyre pyetjeve
dhe të shpjegojë zgjidhjet afatgjata,
pa eliminimin e ekonomisë së tregut, me siguri që dua ta dëgjoj atë!
Bëj një video si përgjigje, postoje dhe nise tek ky link.
Ju lutem të gjithëve, shpërndajeni këtë video.
Këto janë pyetjet që çdo emision lajmesh bën dhe
çdo media shoqërisht e ndërgjegjshme apo personalitetet aktivist
duhet të drejtojnë.
Sërish, nëse mbështesni Lëvizjen Zeitgeist
gjeni kohën dhe shpërndajeni këtë në rrjetet sociale,
forume, blogje, listat e e-maileve, çfarëdo.
Në veçanti do doja të dëgjoja nga lëvizja anti-zeitgeist
po ashtu. Çfarë propozoni ju?
Në një mënyrë apo tjetrën
derisa këto pyetje të kenë përgjigje dhe problemet të zgjidhen
bota është në hapat e rritjes së trazirave dhe shkatërrimit.
E vlerësoj kohën tuaj. Faleminderit.
Shihni linkun e transkriptimit të plotë me burimet më poshtë.